เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 55 เปียกโชก
หนังที่ตั้งใจมาดูสรุปแล้วเล่าเรื่องอะไร ทั้งสองคนต่างก็ปะติดปะต่อคำตอบไม่ได้เลยสักนิด
"อืม ยังอึดอัดอยู่นิดหน่อยค่ะ"
ได้ยินเธอบอกว่ายังไม่ค่อยสบายตัว สวี่เฉินซินก็เม้มปากแน่น แอบนึกเสียใจที่เมื่อกี้เผลอปล่อยใจไปตามอารมณ์ของเธอ แต่ตอนนี้จะพูดอะไรก็สายไปแล้ว ทำได้แค่รีบแก้ไขสถานการณ์
เขารวบของทั้งหมดถือไว้ในมือเดียว ส่วนอีกมือก็กุมมือเธอไว้แน่น เดินเลียบผนังห้องฉายออกมาอย่างระมัดระวัง พอพ้นออกมาถึงโถงทางเดินด้านนอก เห็นมีเงาคนเดินผ่านอยู่ไกลๆ เพื่อไม่ให้ดูประเจิดประเจ้อ เขาจึงจำต้องยอมปล่อยมือเธออย่างอาลัยอาวรณ์
ต่างจากความอบอ้าวในห้องฉาย ตรงสุดทางเดินมีหน้าต่างบานใหญ่เปิดรับลมเย็นพัดโชยเข้ามา อากาศบริสุทธิ์สดชื่น พอเดินออกมาก็รู้สึกสมองที่มึนงงโล่งโปร่งขึ้นมาก ไม่นานความปรารถนาที่พลุ่งพล่านในร่างกายก็ค่อยๆ สงบลง
พอปรับอารมณ์ตัวเองได้แล้ว สวี่เฉินซินก็หันมาถามด้วยความเป็นห่วง "ตอนนี้ดีขึ้นหรือยังครับ"
สิ้นคำถาม สายตาของสวี่เฉินซินก็ไปหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเธอ แล้วก็ชะงักค้างไป
เปียผมของเธอคลายหลุดลุ่ยลงมาเล็กน้อย ปรกอยู่บนไหล่อย่างไม่เป็นระเบียบ ผิวขาวเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อ แม้แต่หางตาและหัวคิ้วยังฉ่ำไปด้วยสีชมพูระเรื่อ ลามไปถึงหลังใบหูและลำคอ กลิ่นอายเย้ายวนที่แผ่ออกมาชวนให้คนมองใจอ่อนยวบ