เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 หลงใหลในรูปโฉม รีบคว้าไว้เสพสุขเสียแต่เนิ่นๆ
คราวนี้หูฮุ่ยชิงหน้าตึงขึ้นมาทันที เขาหันหลังเดินขึ้นเตียงแล้วหลับตาลง ทำท่าทางไม่อยากฟังเรื่องไร้สาระของคนพวกนี้อีก ทว่าพวกเถียนต้าหย่งกลับไม่ยอมลดละ ยังคงตามตื๊อเล่าต่อ "คราวนี้เรื่องใหญ่จริงๆ นะ ฉันเห็นเธอเดินมากับผู้ชายคนหนึ่ง สองคนนั้นคุยกันหัวเราะต่อกระซิกเชียวล่ะ"
ได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของหูฮุ่ยชิงยังคงเรียบเฉย ในใจไม่ได้รู้สึกหวั่นไหวแต่อย่างใด ซ้ำยังลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกด้วยซ้ำ
ชู่โย่วฮวนคนนี้เหมือนคนฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง ดื้อรั้นเอาแต่ใจ เขาปฏิเสธอย่างเด็ดขาดไปไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เธอก็ยังตามตื๊อไม่เลิก ครั้นจะหักหน้าแรงๆ เธอก็เป็นถึงลูกสาวหัวหน้ากองพลน้อย จะทำให้ขุ่นเคืองก็ลำบาก
หากเธอเปลี่ยนใจไปชอบผู้ชายคนอื่นได้จริง นั่นก็ถือเป็นเรื่องประเสริฐที่สุดแล้ว
รอจนเขาได้เข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยกรรมกร-ชาวนา-ทหาร ชาตินี้ทั้งคู่ก็จะไม่มีวันโคจรมาเจอกันอีก
"อย่าเอาเรื่องของผู้หญิงมาวิจารณ์ส่งเดช ไม่เกี่ยวกับพวกเรา"
ที่สำคัญคือ ไม่เกี่ยวกับเขา
"ไม่เกี่ยวได้ไง ชู่โย่วฮวนสวยขนาดนั้น ตามตื๊อนายมาตั้งนาน นายไม่หวั่นไหวเลยสักนิดจริงเหรอ เดี๋ยวพอเธอไปคบกับคนอื่นเข้า นายมาเสียใจทีหลังก็สายไปแล้วนะ"
"นั่นสิ ในความเห็นฉันนะ ฮุ่ยชิง นายเลิกหวังเรื่องกลับเมืองเถอะ อายุอานามนายก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้ว ขืนยื้อต่อไป เดี๋ยวเธอเปลี่ยนใจไม่ยอมแต่งกับนายขึ้นมาจริงๆ จะทำไง"