กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภาพความทรงจำผุดขึ้นมาในหัวของหญิงสาวทั้งสามทีละฉาก ดึงพวกเธอย้อนกลับไปยังค่ำคืนวันรายงานตัวเข้าเรียนตอนปีหนึ่งอีกครั้ง
หลิวซินร้องไห้จนน้ำตานองหน้า สะอึกสะอื้นจนตัวโยน
จู่ ๆ เธอก็โผเข้ากอดอันซีเมิ่งแน่นพลางสะอื้นเรียก "ซีเมิ่ง..."
อันที่จริงเธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะพูดอะไรดี
อันซีเมิ่งปาดน้ำตาเช่นกัน ก่อนจะเอ่ยถามหยั่งเชิง "หลี่ฮุ่ย แล้วตอนนี้เธอล่ะ?"
"ไม่รู้สิ"
หลี่ฮุ่ยส่ายหน้าอย่างแข็งทื่อ "น้าโทรมาบอกน่ะ มือถือของหลินหรงติดต่อไม่ได้ตั้งนานแล้ว"
"จริงสิ ไปหาฉู่หยุน พวกเรายังมีฉู่หยุนอยู่!"
หลิวซินลนลานควานหามือถือ "ฉู่หยุนมีเงิน เขาไม่มีทางทิ้งหลินหรงแน่..."
"กริ๊งๆๆ กริ๊งๆๆ"