กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ก๊อก ก๊อก"
จูเหม่ยถิงเคาะประตูแล้วเดินเข้ามา ตอนนี้คนทั้งบริษัทต่างจับตาดูว่าจ้าวฉู่หยุนจะจัดการเรื่องของโจวปินอย่างไร จะยอมผ่อนปรนให้บ้างหรือไม่
"เถ้าแก่ ชาค่ะ"
"ฉันจะดื่มกาแฟ!"
"ได้ค่ะ เถ้าแก่"
"ใส่น้ำแข็งด้วย!"
"เดี๋ยวฉันรีบลงไปซื้อให้ค่ะ"
ในบริษัทมีกาแฟอยู่ก็จริง แต่มีแค่น้ำร้อน ถ้าอยากได้แบบเย็นก็ต้องลงไปซื้อที่ชั้นล่าง
พี่เหม่ยถิงแอบเหลือบมองโจวปินที่นั่งอยู่บนโซฟา พลางนึกในใจว่านายไปก่อเรื่องอะไรให้เถ้าแก่อีกเนี่ย อย่าบอกนะว่ายังคิดจะรั้งเด็กสาวคนนั้นไว้ในบริษัทต่อน่ะ?
ความจริงจูเหม่ยถิงสังเกตเห็นตั้งนานแล้ว แต่เพราะเห็นว่าเป็นโจวปิน เธอจึงทำเป็นหลับตาข้างลืมตาข้าง ไม่ได้ปริปากพูดอะไร