กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ไอ้เวรตะไล ไอ้ลูกเวรเอ๊ย!"
"บ้านมึงแทบจะไม่เหลือซากอยู่แล้ว มึงยังไม่รู้อีกเหรอ!!!"
หญิงชราไม่ได้โมโหเรื่องเงิน เพราะถึงอย่างไรก็ไม่มีปัญญาจ่ายอยู่แล้ว แต่นางโมโหที่ลูก
นางถลึงตาใส่เสี่ยวเหลียนอย่างดุดันอีกรอบ
"เอาละ ขอแค่ต่อไปนี้ไม่พูดจาซี้ซั้ว สัญญากู้ยืมพวกนี้ก็จะไม่โผล่มา เรื่องนี้ถือว่าหายกัน"
"แกคิดจะไปง่าย ๆ อย่างนี้เลยเหรอ?"
"แล้วเธอจะเอายังไงอีกล่ะ?"
จ้าวเจี้ยนเซ่อเริ่มมีน้ำโหขึ้นมาบ้าง "ฉันยังอยากจะคุยด้วยเหตุผลกับเธออยู่พอดี เธอเที่ยวไปป่าวประกาศกับคนอื่นว่าพ่อตาตายเพราะฉันโมโหใส่ ฉันไม่โดนใส่ร้ายตายชักเลยเหรอ?"
"ไม่ใช่แกงั้นเหรอ?"
หญิงชราย้อนถาม