กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม้หวงลั่วจิ้งจะพอเดาออก แต่ก็ยังอยากถามให้แน่ใจ เธอจึงดึงจ้าวฉู่หยุนไปแอบกระซิบข้าง ๆ "ที่ที่พวกนั้นไปคงไม่ใช่ที่สะอาดสะอ้านใช่ไหม?"
"หวงเยว่ซู เล่นเป็นหรือเปล่าเนี่ย?"
จ้าวฉู่หยุนยอมลุกขึ้นยืนอย่างเสียไม่ได้ พลางมองหวงเยว่ซูที่ทำตัวละครตายไปอีกตัว แล้วบ่นอุบอย่างหงุดหงิด "แค่นี้ยังกระโดดไม่ข้าม โง่จริง ๆ เลย"
หวงลั่วจิ้งเห็นว่าจ้าวฉู่หยุนไม่สนใจตน จึงหยิกแขนเขาไปทีหนึ่งด้วยความโมโห "ถามอยู่นะ"
"จะสะอาดหรือไม่ มันก็ขึ้นอยู่กับตัวพวกเขาเองไม่ใช่เหรอ?"
จ้าวฉู่หยุนก้มมองเวลา "ป่านนี้ไอ้แซ่หลิวน่าจะยอมปลดอาวุธมอบตัวไปแล้วล่ะ ส่วนเมียมันก็น่าจะกำลังเพลินอยู่เลย"
หวงลั่วจิ้งชะงัก "หมายความว่าไง?"
"ก็หมายความตามที่เธอคิดนั่นแหละ"
"อะไรนะ!?"