กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวฉู่หยุนยื่นหน้าเข้าไปใกล้หลิวชุ่ยซีแล้วกระซิบถามเสียงเบา "แม่บอกผมก่อนสิว่าชูเซี่ยเด็กคนนี้เป็นยังไงบ้าง"
ทันใดนั้น หวงเยว่ซูก็กึ่งวิ่งกึ่งกระโดดลงบันไดมาจากชั้นบนเสียงดังตึงตัง "พี่! มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ถ้าอาสาวไม่บอกล่ะก็..."
"แม่ สองคนนี้ทำอะไรกันอยู่เนี่ย"
หวงเยว่ซูแปลกใจสุดขีด สองคนนี้ไปสนิทกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ถ้าเป็นเวลาปกติที่ลูกชายเข้ามาออดอ้อนแบบนี้ หลิวชุ่ยซีคงดีใจจนเนื้อเต้นไปแล้ว แต่ตอนนี้ในหัวเธอกำลังสับสนวุ่นวายไปหมด จึงหันไปเอ็ดเสียงเข้ม "แกอย่าเพิ่งเข้ามา!"
"เป็นอะไรไปอะ"
หวงเยว่ซูยิ่งสงสัยหนักกว่าเดิม "พวกพี่แอบกระซิบอะไรกันน่ะ"
จ้าวฉู่หยุนเอาแต่หัวเราะร่วน ไม่ยอมปริปากพูดสักคำ