กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"สนิทกับพี่?"
จ้าวฉู่หยุนเลิกคิ้ว รู้สึกว่าประโยคนี้ฟังดูแปลกพิลึก
"ทำไม?"
หลินจวินเฉียงปรายตามองค้อน "ฉันเป็นน้าเขา ไม่สนิทกับฉันแล้วจะให้ไปสนิทกับใคร?"
คงเป็นเพราะคำว่า "น้า" นี่แหละ จ้าวฉู่หยุนแทบไม่รู้สึกอินกับคำนี้เลยสักนิด อีกอย่างเด็กก็แซ่หลิน จะเรียกน้าก็ดูไม่ค่อยถูกเท่าไร
"เป็นผู้ชายแท้ ๆ เอะอะก็ฟ้อง ไม่อายบ้างหรือไง"
หลินจวินเฉียงทำหน้าเหนื่อยหน่าย "แล้วอีกอย่าง เมื่อก่อนซียวี่ไม่ใช่คนแบบนี้สักหน่อย พอมาอยู่กับนายทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้..."
จ้าวฉู่หยุนตอบกลับไปสั้น ๆ แค่สองคำ "เหอะ ๆ"
"แต่เรื่องนี้ฉันต้องพูดกับนายให้เคลียร์ก่อนนะ"
หลินจวินเฉียงมีสีหน้าจริงจังขึ้นมาทันที พอเห็นท่านั่งเอกเขนกของจ้าวฉู่หยุนก็เอ็ดขึ้นมาอีกคำ "นั่งหลังตรง ๆ หน่อยสิ!"