กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวเจี้ยนเซ่อก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่แปลกไป พอกวาดตามองรอบตัวก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
หลินจ้าวเฟิงยังพอปั้นยิ้มตามมารยาทได้อยู่ แต่แม่หลินกลับส่งสายตาไม่เป็นมิตรออกมาอย่างไม่คิดจะปิดบัง ครั้นปรายตามองหลินซียวี่ที่อยู่ข้าง ๆ อีกฝ่ายกลับยังคงพยักหน้าทักทายเขาอย่างสุภาพ
"ไอ้ลูกเวรนี่สายตาไม่เลวจริง ๆ ผู้หญิงคนนี้ถ้าไม่ติดว่าอายุมากไปหน่อย ก็แทบหาที่ติไม่ได้เลย"
"น่าเสียดาย..."
จ้าวเจี้ยนเซ่อแสร้งทำเป็นเพิ่งนึกขึ้นได้ หัวเราะกลบเกลื่อนพลางเอ่ยอธิบาย "คุณพ่อดอง คุณแม่ดอง ผมไม่ได้หมายความอย่างอื่นเลยนะ"
"เอาเป็นว่าพวกเราต่างคนต่างนับกันดีไหม"
เขาหยั่งเชิงถามไปหนึ่งประโยค ก่อนจะพูดต่อว่า "พวกคุณเป็นปู่กับย่าของพวกคุณไป ส่วนผมก็เป็นปู่ของผมเหมือนกัน"
"ปู่สองคนเหรอ"