เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 416 คำสารภาพในใจของไอ้ผู้ชายสารเลว : ยัยจอมเขมือบ ขอโทษนะ ต่อไปนี้ฉันจะไม่ทำตัวเหลวไหลอีกแล้ว
"เธอรีบเอาน่องไก่ไปกินเลย ขอร้องล่ะ"
หลินซียวี่ขยับเข้าไปกระซิบข้างหูเขาพลางหัวเราะคิก "ฉันกินซุปไก่มาเป็นปี ตอนนี้แค่เห็นก็แทบจะอ้วกแล้ว..."
พอเห็นลูกสาววัยสามสิบสามทำท่าออดอ้อนเด็กหนุ่มวัยยี่สิบ แม่หลินกับหลินจ้าวเฟิงก็พากันเบือนหน้าหนี แสร้งทำเป็นมองไม่เห็น คนรุ่นพวกเขาจะไปทนกลืน "อาหารหมา" แบบนี้ลงคอได้อย่างไร
ทั้งคู่แอบนึกย้อนดู ก็เหมือนลูกสาวไม่เคยทำตัวแบบนี้ต่อหน้าเส้าอี้มาก่อนเลย และเส้าอี้เองก็ไม่เคยกล้านั่งกินข้าวที่โต๊ะคนเดียวแบบนี้ด้วย
รายนั้นมักจะไปจัดถ้วยชามตะเกียบไว้ล่วงหน้า แล้วคอยเรียกทุกคนมากินข้าว พอทุกคนนั่งกิน คนอื่นวางชามตะเกียบเมื่อไร เขาก็จะกินเสร็จแทบจะพร้อมกันพอดี