กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มองดูจ้าวฉู่หยุนที่ถูกผู้คนห้อมล้อมอยู่ตรงนั้น
"มีพิรุธแฮะ ปกติหัวหน้ากลุ่มหลินเคยมองใครแบบนี้ซะที่ไหน?"
เพื่อนร่วมงานสาวข้างๆ แอบชำเลืองมองเป็นระยะ แต่ดันไปสบสายตากับหลินซียวี่เข้าพอดี เมื่อเห็นแววตาเข้มงวดหลังกรอบแว่นตวัดมองมา เธอจึงรีบหันขวับกลับไปทำตัวสงบเสงี่ยมทันที
"ครืด~ ครืด~"
ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็สั่นเตือน หลินซียวี่หยิบขึ้นมาดูแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบเลี่ยงไปด้านข้างแล้วยกมือป้องปากกดรับสาย
"ฮัลโหลค่ะแม่"
"ไหนแกบอกบ่ายสี่โมงจะกลับไง ดูซิว่าตอนนี้กี่โมงกี่ยามแล้ว ฟังเสียงลูกแกร้องไห้สิ รีบกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!"
"หนูแช่ไว้ในตู้เย็นแล้วไม่ใช่เหรอคะ"
"ใครจะไปรู้ว่าเขากินจุขนาดนี้ แถมยังเลือกกินอีก..."