กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เด็กกะเปี๊ยกอย่างเธอจะเล่นมือถือไปทำไมกัน?"
จ้าวฉู่หยุนเขกหัวหวงเยว่ซูไปทีหนึ่ง แต่เธอกัดฟันแน่นไม่ยอมปล่อยมือเด็ดขาด "พี่ หนูแค่จะเล่นช่วงปิดเทอมหน้าร้อนเองนะ หนูเป็นน้องสาวแท้ๆ ของพี่นะ!"
ตั้งแต่รู้ว่าจ้าวฉู่หยุนรวย "โคตรๆ" หวงเยว่ซูก็คอยจ้องแต่จะไถเงินพี่ชายคนนี้อยู่เรื่อย สบโอกาสตรงหน้าแบบนี้ มีหรือเธอจะยอมปล่อยให้หลุดมือไป?
"ปล่อยมือเลย"
จ้าวฉู่หยุนแกล้งเย้าหวงเยว่ซู "ขืนไม่ปล่อย ฉันจะตะโกนว่าโดนปล้นแล้วนะ"
"หนูไม่ปล่อยหรอก พี่ตะโกนไปสิ ร้องให้คอแตกก็ไม่มีใครช่วยพี่หรอก!"
หวงเยว่ซูคว้าสายสะพายเป้ไว้แน่น พลันนึกถึงไม้ตายที่หวงลั่วจิ้งเคยสอนไว้... นั่นก็คือการร้องไห้!
แต่บิวต์อารมณ์อยู่นานสองนาน น้ำตามันดันไม่ยอมไหลออกมาสักหยด