กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ปล่อยมือเร็วเข้า!"
จ้าวฉู่หยุนวางมาดพี่ชาย ปั้นหน้าขรึมสั่งสอน "มายื้อยุดฉุดกระชากกันกลางถนนแบบนี้ ดูได้ที่ไหนกัน!"
"ไม่ปล่อย!"
หวงเยว่ซูจ้องเขาตาเขม็ง สองมือน้อยยังคงกำชายเสื้อเขาแน่นอย่างดื้อดึง
"คนเขามองกันหมดแล้ว เดี๋ยวก็นึกว่าฉันเป็นพวกผู้ชายเฮงซวยทิ้งขว้างผู้หญิงหรอก"
จ้าวฉู่หยุนจำใจต้องค่อย ๆ แกะนิ้วของหวงเยว่ซูออกทีละนิ้ว ปากก็ขู่สำทับ "ทำตัวดี ๆ หน่อยสิ ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่สนใจแล้วนะ"
หวงเยว่ซูยังคงโมโหจัด "คนโกหก! โทรหาทีไรก็บอกว่าอยู่บ้านเกิดตลอด!"
"แหะ ๆ"
พอถูกจับโกหกได้คาหนังคาเขา จ้าวฉู่หยุนก็หัวเราะแห้ง ๆ พลางยื่นปลาหมึกย่างในมือส่งให้ "ก็เพิ่งมาถึงวันนี้เองไง"
"ไม่กิน!"