กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทุกคนกลั้นหายใจ มีเพียงเสียงกระซิบกระซาบคุยกันเป็นพัก ๆ เวลาแค่สิบกว่านาทีกลับดูยาวนานเหลือเกิน
บรรยากาศในห้องประชุมพลันหนักอึ้งขึ้นมาทันใด หวางไข่เฟิงเผลอหยิบไฟแช็กออกมาตามความเคยชิน แต่พอคิดได้ว่ามีคนอยู่เต็มห้อง จึงทำได้เพียงถือควงเล่นไปมาในมือ
แม้แต่ยัยจอมเขมือบอย่างอันซีเมิ่งก็ยังสัมผัสได้ถึงความตึงเครียด เธออดไม่ได้ที่จะหันไปมองจ้าวฉู่หยุนตรงหัวโต๊ะ
จ้าวฉู่หยุนนั่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้สบายอารมณ์ สายตากวาดมองผู้คนในห้องประชุมไปเรื่อย ใบหน้าประดับรอยยิ้มบาง ๆ ดูผ่อนคลายอย่างถึงที่สุด
"เขาไม่ตื่นเต้นเลยสักนิดหรือไง"
"หรือว่าเขามั่นใจขนาดนั้นจริง ๆ"
"หรือไม่ก็แค่แกล้งทำเป็นเก่ง"
ขณะที่อันซีเมิ่งกำลังขมวดคิ้วครุ่นคิด สายตาของจ้าวฉู่หยุนก็กวาดมองมาทางเธอพอดี