กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"พอรู้ต้นตอปัญหาก็จัดการง่ายแล้ว คนที่อยากได้บ้านคือคนที่ชื่อเสี่ยวเยี่ยนใช่ไหมครับ"
จ้าวฉู่หยุนสืบเรื่องราวทั้งหมดจนกระจ่างตั้งแต่ก่อนมาแล้ว
เขาถามต่อ "บ้านน้าจนเกินไปจนไม่มีปัญญาซื้อ แต่ก็ไม่อยากเอ่ยปากยืม"
"ก็เลยทำได้แค่หน้าด้านมาแบมือขอถึงที่ ถ้าไม่ได้ก็ไม่ยอมกลับบ้าน ใช่ไหมครับ"
แม้ความจริงจะเป็นอย่างนั้น แต่คำพูดกลับแทงใจดำจนทนไม่ไหว หลิวชุ่ยเสียอยากจะเถียงกลับสักสองสามคำ แต่ก็ไม่รู้จะพูดยังไง
ตอนนี้เงินก็วางอยู่บนโต๊ะแล้ว เป็นตัวเธอเองที่ไม่ยอมยืม
"น้าพูดมาตรง ๆ เลยดีกว่า ว่าถ้าไม่ได้เงินก็จะไม่ยอมกลับใช่ไหม!?"
จ้าวฉู่หยุนกดเสียงเข้มขึ้นมาทันที
หลิวชุ่ยเสียเหลือบมองเงินบนโต๊ะ ก่อนจะกัดฟันพูด "ใช่! ถ้าฉันไม่ได้เงินก็ไม่กลับ!"