เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอนั่งลง อันซีเมิ่งก็กระตือรือร้นแนะนำข้าวอบหม้อดินของร้านนี้ พร้อมกับสั่งอาหารประเภทยำมาอีกสองสามอย่าง
หลิวชุ่ยซีมองอันซีเมิ่งด้วยความเอ็นดู ยิ่งมองก็ยิ่งถูกชะตา ในใจปักหลักรับเด็กคนนี้เป็นลูกสะใภ้ไปเรียบร้อยแล้ว
ติดอยู่แค่อย่างเดียวคือเธอยังแอบกังวล ด้วยสภาพครอบครัวของตนเองแบบนี้
หากวันข้างหน้าพ่อแม่ของฝ่ายหญิงไม่เห็นชอบขึ้นมาจะทำอย่างไร?
พอนึกถึงเรื่องนี้ หลิวชุ่ยซียิ่งรู้สึกผิดต่อลูกชาย จึงหันไปมองจ้าวฉู่หยุนด้วยความละอายใจ
จากนั้น เธอก็หยิบกล่องใบประณีตออกมาจากกระเป๋า
"ลูกสาว นี่เป็นของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่น้ามอบให้นะ คราวก่อนเจอกันกะทันหันไปหน่อย"
"เอ๊ะ!?"
อันซีเมิ่งมีสีหน้าประหลาดใจ ด้วยความเป็นคนให้ความสำคัญกับความรู้สึกและพิธีรีตองอยู่แล้ว เธอจึงรู้ดีว่าความหมายของของขวัญชิ้นนี้ไม่ธรรมดา
ยิ่งดูจากรูปทรงกล่อง ก็คล้ายกับพวกกำไลข้อมือ