เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"โธ่เอ๊ย~" [[2
อันซีเมิ่งเริ่มหมดความอดทน เร่งเร้าว่า "นายรีบพูดมาเร็วๆ สิ!"
จ้าวฉู่หยุนมองเธอแล้วตอบอย่างหนักแน่น "ผมเป็นเจ้านายของเธอ!"
อันซีเมิ่งจ้องมองจ้าวฉู่หยุนอยู่นานอย่างจริงจัง แต่ก็ยังไม่เชื่อ "ฉันอยากฟังความจริง"
"ที่ผมพูดก็ความจริงทั้งนั้นแหละ"
จ้าวฉู่หยุนเองก็จนปัญญา จู่ๆ เขาก็นึกถึงบทพูดคลาสสิกจากหนังในชาติก่อนขึ้นมาได้ จึงผายมือทั้งสองข้างออก
"อันซีเมิ่ง เดิมทีผมกะว่าจะคบหากับพวกคุณในฐานะคนธรรมดาแท้ๆ แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความสงสัยเคลือบแคลงของคุณ ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็ไม่แกล้งทำแล้ว ขอเปิดไพ่เลยแล้วกัน ผมเป็นมหาเศรษฐีร้อยล้าน"
"โธ่เอ๊ย"
เมื่อเห็นท่าทางกะล่อนไม่จริงจังของจ้าวฉู่หยุน อันซีเมิ่งก็ทั้งขำทั้งโมโห
"จ้าวฉู่หยุน นายอย่ามาทำหน้าทะเล้นกับฉันนะ ฉันพูดจริงๆ"