กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เอ่อ..."
จ้าวฉู่หยุนยกมือเกาท้ายทอย ยังแอบหวังให้อันซีเมิ่งช่วยส่งซิกให้อยู่บ้าง
แต่อันซีเมิ่งกำลังหันหลังให้ด้วยความโมโห เธอรู้สึกว่ากระโปรงตัวนั้นกลายเป็นของ "สกปรก" ไปเสียแล้ว
ทว่าอันซีเมิ่งก็รู้ดีว่าเรื่องนี้อย่างไรก็ต้องซักไซ้ให้กระจ่าง เธอหันขวับกลับมาถามเสียงดุ "ไหนนายบอกว่ากระโปรงตัวนั้นแค่ร้อยสองร้อยหยวนไง?"
โดนฉีกหน้าจังเบอร์ต่อหน้าพ่อแม่ของเธอแบบนี้ ต่อให้จ้าวฉู่หยุนหน้าหนาแค่ไหนก็อดกลืนไม่เข้าคายไม่ออกไม่ได้
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วยิ้มแหย "เอาอย่างนี้ไหมล่ะ เดี๋ยวฉันไปเจรจากับร้านนั้นให้ ให้เขาขายกระโปรงรุ่นนี้แค่สองร้อยหยวนพอ?"
"จ้าวฉู่หยุน นายคิดว่าตัวเองตลกมากเหรอ?"