เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จูเหม่ยถิงยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น เธอเคยได้ยินเรื่องซุบซิบระหว่างเจ้านายกับเลขามาสารพัด แต่ไม่เคยคิดฝันว่าจ้าวฉู่หยุนจะกล้าทำแบบนี้กับตัวเอง
เพราะยังไงทั้งสองก็อายุห่างกันตั้งยี่สิบปี วัยอย่างจูเหม่ยถิงเป็นแม่ของจ้าวฉู่หยุนได้สบายๆ
ยิ่งไปกว่านั้น จูเหม่ยถิงก็ไม่คิดว่าตัวเองจะมีเสน่ห์ดึงดูดใจขนาดนั้น
เธอหันไปมองจ้าวฉู่หยุนที่กลับไปนั่งประจำโต๊ะทำงาน แล้วเห็นว่าเขาก้มหน้าก้มตาทำงานต่ออย่างจริงจัง ดูท่าคงเป็นเธอที่คิดมากไปเอง
"เจ้านายคะ พูดกันดีๆ ก็ได้นี่คะ"
จูเหม่ยถิงลูบก้นตัวเองป้อยๆ จ้าวฉู่หยุนเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง "แล้วที่พูดไปคุณฟังไหมล่ะ ทำน้ำเสียงประชดประชันอยู่ได้"
จูเหม่ยถิงอ้าปากค้าง สีหน้าดูราวกับเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างมหันต์
"ทำไม?"
จ้าวฉู่หยุนแกล้งทำหน้าดุถาม "เจ้านายตีก้นเธอสักทีไม่ได้หรือไง"