เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอสั่งอาหารเสร็จ อันซีเมิ่งก็อดไม่ได้ที่จะเปิดถุงดูอีกรอบ เห็นได้ชัดว่าเธอชอบกระโปรงตัวที่จ้าวฉู่หยุนซื้อให้มากจริง ๆ
เธอรู้สึกว่าพวกผลไม้กับขนมกินหมดแล้วก็จบกัน เทียบไม่ได้เลยกับการให้เสื้อผ้าสักชิ้น
ยิ่งถ้าเป็นครั้งแรกที่จ้าวฉู่หยุนซื้อเสื้อผ้าให้ผู้หญิงด้วยแล้ว มันก็ยิ่งมีความหมายลึกซึ้งขึ้นไปอีก
"นี่เป็นครั้งแรกที่นายซื้อเสื้อผ้าให้ผู้หญิงจริง ๆ เหรอ"
อันซีเมิ่งกะพริบตาปริบ ๆ ถาม สีหน้ายังดูไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไร
คนเราเคยมีแฟนมาแล้วทั้งคน จะไม่เคยซื้อเสื้อผ้าให้เลยได้ยังไง การที่เธอไม่เชื่อจึงไม่ใช่เรื่องแปลก
"ไม่ให้แล้ว ไม่ให้แล้ว เอาคืนมาเลย"
จ้าวฉู่หยุนโน้มตัวยื่นมือทำท่าจะแย่งคืน อันซีเมิ่งหัวเราะคิกคักพลางกอดถุงไว้แน่น "อย่ามาดึงผมฉันนะ คนขี้งก ของให้เขาไปแล้วยังมีหน้ามาทวงคืนอีก..."