เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กลับมาถึงหอพัก จ้าวฉู่หยุนก็ถีบประตูเปิดออกแล้วตะโกนลั่น "พวกมึง กูเตีย... กูมาแล้ว!"
"เชี่ย!"
"ไอ้สัสเอ๊ย!"
เด็กหนุ่มหลายคนในห้องต่างยกมือทาบอกด้วยความตกใจ
หลิวไข่แหวกกลุ่มเพื่อนออกมาด่าลั่น "กลับมาก็กลับมาสิวะ จะแหกปากหาหอกอะไรดังขนาดนั้น!"
ด่าเสร็จเขาก็นั่งลงเปิดคอมพิวเตอร์ใหม่อีกรอบ เมื่อกี้ด้วยความตกใจและลนลาน หลิวไข่เลยรีบกดปิดเครื่องไปทันควัน พวกเขาก็กลัวสภานักศึกษาจะมาตรวจอยู่เหมือนกัน
จ้าวฉู่หยุนเดินไปชะโงกหน้าดูแวบหนึ่ง ก่อนจะเตือนด้วยความหวังดี "เพลาๆ ลงหน่อยเถอะ ไม่อย่างนั้นต่อให้กระดกเครื่องดื่มบำรุงกำลังเข้าไปมากแค่ไหนก็เอาไม่อยู่หรอกนะ"
"กูไม่เชื่อหรอกว่าคนที่ไม่ยอมกลับมานอนหอทุกคืนอย่างมึง จะไม่มีผู้หญิงซุกไว้ข้างนอก?"
หลิวไข่สวนกลับอย่างรู้ทัน
"พี่ไข่ อย่าเพิ่งอารมณ์เสียสิครับ"