เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถึงตอนนี้ จ้าวฉู่หยุนเรียกได้ว่า "กระเป๋าหนักใจถึง" แล้ว ไม่ได้สนใจเงินส่วนต่างที่ "ถูกกว่า" เพียงเล็กน้อยนั่นจริง ๆ
เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ผู้บริหารมองเฉินชูเซี่ย เธอสวมรองเท้ามีส้น สูงราว 170 เซนติเมตร รวบผมหางม้าสูง
ใบหน้ารูปไข่ขาวผุดผ่องสะสวย คิ้วเรียวงามดั่งป้ายหมึกจางทอดตัวราวดั่งทิวเขาไกล
ดวงตารูปผลซิ่งเป็นประกาย ขนตายาวงอนงามราวกับปีกผีเสื้อ
จมูกโด่งสวยทรงผลน้ำเต้า ริมฝีปากระเรื่อดูเป็นธรรมชาติ
รูปร่างที่ดูบอบบางอย่างเห็นได้ชัด กลับแฝงความรู้สึกเข้มแข็งและพึ่งพาตนเองได้อย่างน่าประหลาด
เธอยืนเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าโต๊ะทำงาน จ้องมองจ้าวฉู่หยุนตรง ๆ แววตาแฝงความดื้อรั้นไว้จาง ๆ
"แชะ" เสียงหนึ่งดังขึ้น
จ้าวฉู่หยุนจุดบุหรี่สูบ เงยหน้ามองเฉินชูเซี่ยอีกครั้ง "อะไรกัน นี่เธอเล่นตุกติกเหรอ ธุรกิจเขาคุยกันแบบนี้หรือไง"
"พรืด~"