กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"หืม?"
หลี่ซินหรานชะงักไปเล็กน้อย เธอคิดว่าเพื่อนร่วมชั้นอย่างจ้าวฉู่หยุนจะพูดว่า "ไม่เป็นไรหรอก เพื่อนกันก็ต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้ว"
หรือไม่ก็คงตบอกพูดทำนองว่า "คราวหน้าถ้ามันมารังควานเธออีก ก็มาบอกฉันได้เลย" อะไรทำนองนั้น
เมื่อเห็นท่าทางแบบนี้ของหลี่ซินหราน จ้าวฉู่หยุนก็แอบขำในใจ พลางขยิบตาให้ "เป็นแบบผู้น้อยไม่มีอะไรจะตอบแทนนอกจากยอมมอบกายถวายตัว หรือว่าชาติหน้าจะยอมเป็นวัวเป็นม้ามาตอบแทนบุญคุณล่ะ?"
คราวนี้หลี่ซินหรานดึงสติกลับมาได้ เธอส่งยิ้มหวานหยดย้อยแล้วย้อนถาม "แล้วนายอยากให้ฉันตอบแทนยังไงล่ะ?"
"ช่างเถอะ เพื่อนกันไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอก"
จ้าวฉู่หยุนได้กลิ่นความเป็น "ชาเขียว" โชยหึ่ง จึงตอบปฏิเสธไปอย่างสุภาพ