เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวฉู่หยุนหันกลับไปมอง สายตาพลันหม่นแสงลงทันใด
ชายหนุ่มคนนั้นยังคงวางมาดกร่าง วางมือพาดบนไหล่ของเขา ทำท่าเหมือนจะพูดอะไรต่อ
"เพียะ!"
จ้าวฉู่หยุนปัดมืออีกฝ่ายทิ้งอย่างแรง ก่อนจะหันไปมองอันซีเมิ่ง
อันซีเมิ่งเองก็ตกใจเช่นกัน เธอรู้จักผู้ชายคนนี้ เขาชื่อหลี่เต๋อจิน นับเป็นหนึ่งในบรรดาคนที่ตามตื๊อจีบเธออยู่
หลี่เต๋อจินลูบแขนตัวเองพลางถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แค่จังหวะเมื่อครู่ เขาก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนที่จะไปตอแยด้วยได้ง่ายๆ แต่ปากยังคงขู่ว่า "ระวังตัวไว้ให้ดี อยู่ให้ห่างจากอันซีเมิ่งซะ"
"หลี่เต๋อจิน ฉันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับนายทั้งนั้น ต่อไปนี้กรุณาอย่ามารังควานฉันอีก"
อันซีเมิ่งเอ่ยเสียงเย็นชา
บริเวณใต้หอพักหญิงเดิมทีก็มีคนเดินพลุกพล่านอยู่แล้ว ซ้ำพวกนักศึกษายังชอบมุงดูเรื่องสนุกเป็นทุนเดิม ไม่ทันไรจึงมีคนมายืนล้อมกันแน่นขนัดหลายชั้น
ยิ่งตัวเอกฝ่ายหญิงเป็นถึงดาวมหาวิทยาลัยผู้แสนบริสุทธิ์ ทุกคนจึงพากันกระซิบกระซาบ บ้างก็ชี้ไม้ชี้มือวิพากษ์วิจารณ์กันยกใหญ่