เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พออยู่ต่อหน้าหูเจิน จ้าวฉู่หยุนก็เผยท่าทางแบบพวกเศรษฐีใหม่ออกมาทันที
เขาเอื้อมมือไปโอบไหล่หูเจินพลางเอ่ยแซว "วันนี้คุณได้นั่งโซฟาตัวเดียวกับว่าที่มหาเศรษฐีร้อยล้านเชียวนะ ไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยเหรอครับ"
หูเจินขืนตัวออกพลางเบะปากใส่ "ฉันยังเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของบริษัทเธออยู่นะยะ"
"งั้นคุณสนใจลาออกมาเป็นที่ปรึกษาที่บริษัทผมไหมล่ะ"
จ้าวฉู่หยุนเย้าแหย่ "ให้เงินเดือนเพิ่มเป็นสามเท่าเลยนะ"
หูเจินนึกย้อนไปถึงตอนแรกที่ตัวเองยังคอยจ้ำจี้จ้ำไชเคี่ยวเข็ญให้เขาตั้งใจเรียนแท้ ๆ ตอนนี้ลูกศิษย์คนนี้กลับมาชวนเธอไปทำงานที่บริษัทของเขาแทนเสียอย่างนั้น
เธอปรายตามองจ้าวฉู่หยุน พอเห็นว่าเขาไม่ได้มีเจตนาเยาะเย้ย ก็แอบคิดในใจว่า ถึงเงินเดือนสามเท่าจะล่อตาล่อใจแค่ไหน แต่ฉันไม่ใช่คนเห็นแก่เงินเสียหน่อย อาชีพของฉันศักดิ์สิทธิ์นะยะ
"ไม่ไป!"
หูเจินปฏิเสธอย่างเด็ดขาดฉับไว แต่ก็แอบรู้สึกเหมือนตัวเองจะเสียเปรียบอยู่นิด ๆ จึงพูดขึ้นว่า "งั้นเธอยกเหรียญแฮปปี้ให้ฉันแทนสิ"
"เอ่อ..."