เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แต่แล้วจ้าวฉู่หยุนก็เรียกจูเหม่ยถิงเข้ามาอีกคน บอกว่าบริษัทต้องการตั้งแผนกบริการลูกค้า
ตอนนี้เขาไม่มีคนให้ใช้แล้วจริงๆ จูเหม่ยถิงคนเดียวควบไปตั้งหลายตำแหน่ง และตอนนี้ก็มีตำแหน่งผู้จัดการแผนกบริการลูกค้าเพิ่มขึ้นมาอีกตำแหน่ง
แน่นอนว่าเป็นแค่รักษาการชั่วคราว เขาชินกับการเรียกใช้จูเหม่ยถิงไปเสียแล้ว
"พี่เหม่ยถิง เกณฑ์รับคนของแผนกบริการลูกค้าคือหน้าตาสวยเสียงหวานนะครับ"
ถึงตรงนี้ซุนย่าเฟยถึงยอมเงยหน้าขึ้นมา ทั้งสามคนหันขวับไปมองจ้าวฉู่หยุน เสียงหวานยังพอเข้าใจได้ แต่หน้าตาสวยนี่มันยังไงกันวะ?
"เถ้าแก่จะเล่นกฎลับเหรอครับ?"
จูเหม่ยถิงยิ้มพลางพยักหน้ารับ "ได้ค่ะ เถ้าแก่"
พอเห็นสีหน้าแปลกๆ ของทั้งสามคน จ้าวฉู่หยุนก็พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า "มองผมทำไม ผมไม่ได้หาให้ตัวเองสักหน่อย เห็นคนโสดในบริษัทเยอะเกินไป เลยจัดเป็นสวัสดิการให้พวกนายต่างหาก"
แผนกเทคนิคของเฮยไป๋หูอวี๋มีแต่ก๊วนโอตาคุสายไอที หวางไข่เฟิงกับซุนย่าเฟยเองก็ยังโสด แถมทั้งคู่ยังเบะปากทำหน้าไม่แยแส ดูท่าการที่พวกนี้ขึ้นคานมันมีเหตุผลของมันจริงๆ
ยังคงเป็นจูเหม่ยถิงที่ยิ้มรับคำ "เข้าใจแล้วค่ะ เถ้าแก่"