เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ฉันทำอะไรผิดไปหรือเปล่าคะ"
จูเหม่ยถิงใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ผลงานเห็นชัดว่าดีขนาดนี้ ทุกคนก็ตื่นเต้นดีใจกันหมด หรือว่าเจ้านายจะตั้งความหวังไว้สูงเกินไป
"เฮ้อ~"
จ้าวฉู่หยุนถอนหายใจยาว เท้าแขนกับเก้าอี้พยุงตัวลุกขึ้น ก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานแล้วปรบมือเรียกความสนใจ
ทุกคนเงียบเสียงลงแล้วหันไปมองเจ้านายหนุ่มที่อายุน้อยจนน่าทึ่ง ต่างคนต่างคิดว่าหลังจากนี้เขาคงจะพูดถึงทิศทางการพัฒนาและอนาคตของบริษัท
หรือไม่ก็คงพูดปลุกขวัญกำลังใจทำนองนั้น
นึกไม่ถึงว่าจ้าวฉู่หยุนจะพูดขึ้นมาโต้ง ๆ ว่า "ยอดเปิดตัวของเกมใช้ได้เลย พี่เหม่ยถิง พี่ลงไปสั่งอาหารชุดใหญ่มาสักสามโต๊ะนะ ทุกคนคงหิวกันแย่แล้ว"
ตอนนี้เกือบจะบ่ายสองแล้ว ทุกคนมัวแต่ใจจดใจจ่ออยู่กับตัวเกมจนลืมหิวไปเสียสนิท
บางคนอาจจะหิวมาตั้งนานแล้ว แต่ไม่กล้ากินอยู่คนเดียว พอได้ยินแบบนี้ถึงค่อยโล่งอกกันเป็นแถว
ข้อดีของบริษัทสตาร์ตอัปก็เป็นแบบนี้ ช่วงเริ่มต้นทุกคนต่างร่วมแรงร่วมใจ ทุ่มเทกันสุดตัว ไว้รอให้บริษัทเติบโตใหญ่โตขึ้นเมื่อไหร่ นั่นแหละสารพัดเรื่องหยุมหยิมถึงจะตามมา