เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินจ้าวเฟิงขยี้ดับบุหรี่พลางครุ่นคิดแล้วเอ่ยว่า "ที่บ้านเขาไม่มีใครรับราชการ แล้วก็ไม่มีใครทำธุรกิจ มั่นใจได้เลยว่าเขาไม่ได้เข้าหาเพราะหวังผลประโยชน์ คาดว่าลูกสาวเราก็คงไม่ได้เล่าเรื่องที่บ้านให้เขาฟังเหมือนกัน"
แม่ของหลินซียวี่โมโหขึ้นมาทันที "คุณก็มัวแต่กังวลเรื่องพวกนี้ ฉันน่ะเป็นห่วงลูกสาวต่างหาก"
"แล้วเธอจะให้ทำยังไงล่ะ"
หลินจ้าวเฟิงยังคงมีเหตุผลอยู่มาก "คราวก่อนตอนลูกกลับบ้านเธอก็เห็นแล้วนี่ ถ้าไปจับพวกเขาแยกกัน แล้วลูกกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน เธอจะทำใจดูได้เหรอ"
"อีกอย่าง คิดว่าบอกให้เลิกแล้วจะยอมเลิกกันง่ายๆ หรือไง นิสัยใจคอลูกสาวตัวเองเธอยังไม่รู้อีกเหรอ"
"ฉัน..."
แม่ของหลินซียวี่สะอึกไปครู่หนึ่ง "ก็ฉันกลัวลูกจะเจ็บซ้ำสองนี่นา เขายังเด็กขนาดนั้น ทั้งคู่จะไปลงเอยกันได้ยังไง"
"เธอนี่ก็คิดไปไกลเกิน ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือซียวี่ก้าวผ่านเรื่องนั้นออกมาได้ บางทีพวกเขาอาจจะคบกันได้ไม่นานก็เลิก ถึงตอนนั้นเราค่อยแนะนำคนที่ไว้ใจได้ให้ลูกก็ยังไม่สาย"