เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันนี้หลินซียวี่ระบมไปทั้งตัว เมื่อคืนจ้าวฉู่หยุน "รังแก" เธอไปตั้งสองรอบ ตอนนี้แค่เดินก็ยังรู้สึกขัดๆ ขัดยอกไปหมด
ปกติทุกวันหยุดสุดสัปดาห์เธอจะต้องกลับไปหาพ่อแม่ แต่คราวนี้กลับไม่กล้าไป เพราะกลัวว่าความจะแตก
"ไอ้คนเฮงซวย ป่านนี้กำลังทำอะไรอยู่นะ"
หลินซียวี่นอนอยู่บนเตียง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วก็ตัดใจวางลง จ้าวฉู่หยุนก้าวพรวดพราดเข้ามาในชีวิตเธอแบบนี้ดื้อๆ เลย
เช้าวันอาทิตย์ หลิวไข่ถีบประตูห้องพัก 305 จนเปิดอ้า แล้วเดินกระหยิ่มยิ้มย่องเข้ามาอย่างเปี่ยมสุข
เมื่อคืนเหอเลี่ยงกับจ้าวฉู่หยุนเล่นเน็ตที่ร้านจนดึกดื่น ตอนนี้เลยยังนอนกลิ้งเกลือกอยู่บนเตียง หลิวไข่เขย่าเตียงจ้าวฉู่หยุนด้วยความตื่นเต้น เรื่องดีๆ แบบนี้ถ้าไม่ได้อวดใคร มีหวังเขาได้อกแตกตายแน่
"ไอ้เวร อย่าเขย่าเตียง มีตดอะไรก็รีบผายออกมา"
จ้าวฉู่หยุนพูดด้วยน้ำเสียงเกียจคร้าน
"เฮะๆ"
หลิวไข่ทำท่าบิดตัวเขินอายอยู่ครู่หนึ่ง "เมื่อคืนพี่ชายจัดการเธอเรียบร้อยแล้วเว้ย"