กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ระหว่างยืนรอรถอยู่ริมถนน หลิวชุ่ยซีก็โทรเข้ามาอีกรอบ จ้าวฉู่หยุนชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งสุดท้ายก็ยอมกดรับสาย
เพียงแต่น้ำเสียงไม่สบอารมณ์เอาเสียเลย "ฮัลโหล มีธุระอะไร?"
ที่จริงตัวเขาเองก็ยังแปลกใจ กับสายคนอื่นเขายังพูดจาดี ๆ ด้วยได้ แต่พอเห็นว่าเป็นหลิวชุ่ยซีทีไร ความหงุดหงิดรำคาญใจเป็นต้องพุ่งปรี๊ดขึ้นมาทุกที
"พี่ ฉันเองนะ"
เสียงใสแจ๋วของหวงเยว่ซูดังมาจากปลายสาย
สีหน้าของจ้าวฉู่หยุนอ่อนลงทันตา แต่ปากกลับพูดไปว่า "ใครเป็นพี่เธอ?"
"พี่ ฉันหวงเยว่ซูไง"
ยัยเด็กน้อยเริ่มมีน้ำโห อุตส่าห์พูดจาเจื้อยแจ้วเอาอกเอาใจขนาดนี้ แต่พี่ชายคนนี้กลับไม่เคยยอมเรียกเธอว่า "น้องสาว" สักคำ
"อ๋อ เธอเองเหรอ"
จ้าวฉู่หยุนลากเสียงยาว "มีธุระอะไรหรือเปล่า?"