เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้หลินซียวี่ตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น เธอเพ่งมองจ้าวฉู่หยุนอย่างละเอียด ส่วนเขาก็ถือขวดเบียร์สบตากลับมาตรงๆ แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความจริงใจ
"มา ชนแก้วให้คนไร้หัวใจทั้งสองคนหน่อย!"
เฉินหงเฟินยกแก้วเหล้าขึ้นช่วยปรับบรรยากาศ เธอรู้สึกว่าจ้าวฉู่หยุนคนนี้เก่งไม่เบา เพื่อนสนิทของเธอตอนนี้ก็อยู่ในสภาพไร้บ่วงผูกพัน ไร้หัวใจจริงๆ ไม่ใช่หรือไง
หลินซียวี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยอมยกแก้วขึ้น จ้าวฉู่หยุนไม่คิดอะไรมาก ยื่นแก้วไปชนกับเธอแล้วกระดกดื่ม "อึก อึก" ไปค่อนขวด
'เขาเป็นใครกันแน่'
หลินซียวี่มองจ้าวฉู่หยุนพลางจิบเหล้าตามสัญชาตญาณ ในใจนึกสงสัยว่าคงไม่ใช่ที่บ้านจงใจจัดฉากหรอกนะ ถึงได้รู้เรื่องของเธอดีขนาดนี้
แต่ก็ไม่น่าใช่ เขายังเป็นแค่นักศึกษาอยู่เลย แถมทั้งสองคนอายุห่างกันตั้งสิบกว่าปี
คิดถึงตรงนี้ หลินซียวี่ก็หันไปมองเฉินหงเฟิน เพื่อนสนิทของเธอทำเรื่องแบบนี้ได้แน่ อีกอย่างที่วันนี้มาร้านนั่งชิลก็เพราะยัยนี่ลากมาแท้ๆ