เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันต่อมาเมื่อการฝึกทหารสิ้นสุดลงก็เข้าสู่วันหยุดยาว ช่วงหยุดวันชาติต่อเนื่องหนึ่งสัปดาห์ทำให้นักศึกษาพากันกลับบ้านกันยกใหญ่ โดยเฉพาะเด็กปีหนึ่งที่เพิ่งเข้าเรียน
จ้าวฉู่หยุนไม่ได้กลับบ้าน และเขาก็ไม่มีบ้านให้กลับ ป้าโทรมาหา หลิวชุ่ยซีก็โทรมาชวนให้จ้าวฉู่หยุนไปบ้านเธอ แต่เขาก็ตอบปฏิเสธไปอย่างเด็ดขาด
ในหอพักห้อง 305 จึงเหลือแค่จ้าวฉู่หยุนกับกัวเจียเหว่ย แม้แต่เหอเลี่ยงที่เป็นคนหางเฉิงก็ยังกลับบ้านไปแล้ว
ตอนสิบโมงกว่า กัวเจียเหว่ยเห็นจ้าวฉู่หยุนท่าทางเหมือนจะออกไปข้างนอก จึงรีบถามขึ้นมา "พี่ฉู่หยุน นายจะไปไหนน่ะ"
"ฉันออกไปทำธุระหน่อย"
จ้าวฉู่หยุนตื่นสายโด่ง พอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็คว้าเป้ขึ้นสะพายหลังแล้วปิดประตูปังเดินออกไป "เดี๋ยวคืนนี้กลับมา!"
"อ๋อ"
ความจริงกัวเจียเหว่ยก็อยากจะตามไปด้วย อยู่หอพักคนเดียวมันน่าเบื่อเกินไปจริงๆ
แต่ต่อให้กัวเจียเหว่ยอยากตามไป จ้าวฉู่หยุนก็คงไม่ยอม เพราะวันนี้เขาจะไปหาคนคนหนึ่ง... หวางไข่เฟิง หุ้นส่วนจากชาติก่อนของเขา
แม้ชาติก่อนทั้งสองจะเริ่มทำธุรกิจแล้วล้มเหลว แต่ก็ไม่เคยโทษกัน ทั้งยังรักษาความสัมพันธ์อันดีต่อกันมาโดยตลอด