เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เชี่ย มึงนี่เสวยสุขจริงนะ!"
เด็กหนุ่มคนหนึ่งสูงราว 170 เซนติเมตร ไว้ผมยาวแสกกลาง ปลายผมย้อมสีเหลืองทองแต่โคนผมดำงอกแซมจนเห็นได้ชัด มองปราดเดียวก็รู้ว่าย้อมมาพักใหญ่แล้ว
บนเก้าอี้โยกไม้ไผ่มีเด็กหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่นอนเอกเขนกอยู่ ผมสองข้างไถเกรียน ส่วนด้านบนไว้ยาวพอประมาณ ทรงผมแบบนี้ในยุคสมัยนี้ถือว่าแปลกตาไม่น้อย
เขาปรายตามองเพื่อนซี้วัยเด็กที่ส่งเสียงทักเพียงแวบเดียว หมอนี่ชื่อโจวปิน มีฉายาว่า "ไอ้หนู"
ด้วยความที่โจวปินโตช้ากว่าคนอื่น พวกเพื่อน ๆ เลยพร้อมใจกันตั้งฉายานี้ให้
แต่เจ้าตัวยังยืนกรานหัวชนฝาว่าตัวเองสูง 172 เซนติเมตร ถ้าใครกล้าท้วง มีหวังได้ตัดเพื่อนกันตรงนั้น สรุปคือเรื่องนี้เป็นจุดจี้ใจดำที่แตะต้องไม่ได้เด็ดขาด
แต่แน่นอนว่า ถ้าคนที่นอนอยู่บนเก้าอี้โยกแซวสักสองสามคำ เขาก็คงไม่ถึงกับตัดขาด อย่างมากก็แค่เถียงข้าง ๆ คู ๆ แล้วค่อยเปลี่ยนเรื่องคุย