เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 257 พวกเด็กน้อยกลิ่นนม
เฉินกุ้ยฟางตกตะลึงมองนายผู้เฒ่าซ่ง “ซ่งหมิง! นั่นลูกสาวคุณนะ! คุณจะเห็นคนตายแล้วไม่ช่วยอย่างนั้นเหรอ! คุณจะทนดูเธอไปตายที่ต้าซีเป่ยจริง ๆ หรือ??
เธอยังอายุน้อย จะไปรู้อะไรมากมาย เธอไม่รู้อิโหน่อิเหน่นะ เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลย! คุณก็ไม่ได้บอกเธอด้วยว่าพวกนั้นเป็นความลับ!”
นายผู้เฒ่าซ่งจ้องมองเฉินกุ้ยฟาง “คุณยังกล้ามาซักไซ้ผมอีกเหรอ ลูกยกให้คุณดูแล ให้คุณเลี้ยง ทำไมคุณถึงตามใจเธอจนเสียคนแบบนี้?
คุณดูสิว่าทำไมลูกคนโตกับลูกคนรองถึงไม่เป็นแบบนี้! เฉินกุ้ยฟาง เธอรักษาชีวิตไว้ได้ก็ดีแค่ไหนแล้ว! คุณยังจะเอาอะไรอีก!
เธอเกิดในต้าหย่วน โตในต้าหย่วน โรงเรียนในต้าหย่วน กับเขตชุมชน มีปีไหนบ้างที่ไม่ได้อบรมสั่งสอน ไม่ได้สอนพวกเธอ
อะไรคือสายลับศัตรู อะไรคือสายลับ! อะไรคือความลับของชาติ! สิ่งที่เธอถ่ายไปให้สายลับศัตรูคือข้อมูลสำคัญของเขตทหารเรานะ!
เธอเรียนหนังสือมา เธอมีสมอง ตอนที่เธอทำ เธอก็รู้ตัวดี! เรื่องนี้จะไปโทษใครได้? โทษได้แค่คุณที่เป็นแม่เท่านั้น!”
พอเขาอารมณ์พลุ่งพล่าน ใบหน้าก็แดงก่ำ