กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 215 พวกคุณช่วยฉันได้เหรอ?
สวี่เวยหลานเห็นว่าติงเหมยไม่ยอมพูด จิตใจไม่สงบ เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ สวี่เวยหลานหรี่ตากลาง จู่ ๆ ก็ตบโต๊ะอย่างแรง
ติงเหมยตกใจจนร่างสั่นเทา เธอเงยหน้ามองสวี่เวยหลานอย่างลุกลี้ลุกลน สวี่เวยหลานมองฉินเยี่ยนที่อยู่ข้างกาย “อาเยี่ยน ฝากคุณด้วย”
ฉินเยี่ยนเปลี่ยนสีหน้าไปในทันที สายตาที่เขามองมาที่ติงเหมยนั้นเย็นชาจนทำให้คนสั่นสะท้าน เธออยากจะหลบเลี่ยงโดยสัญชาตญาณ
ฉินเยี่ยนกระตุกมุมปากเบา ๆ แล้วถามเน้นทีละคำ “ผู้หญิงคนนั้น คุณเป็นคนหามาใช่ไหม? จุดประสงค์ของคุณก็คือให้สวี่เทียนหมิงติดโรคอื่น คุณอยากให้เขาตาย!”
ติงเหมยเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว “ฉันไม่ได้ทำ! คุณพูดจาเหลวไหล!”
“ผมพูดจาเหลวไหลเหรอ สีหน้าของคุณ สายตาของคุณ มันฟ้องออกหมดแล้ว และมือของคุณก็ยังกำขากางเกงไว้แน่นขนาดนั้น แสดงว่าสิ่งที่ผมพูดมาทั้งหมดมันแทงใจดำสินะ!”
รังสีอำมหิตในตัวฉินเยี่ยนกดดันคนมาก ติงเหมยก้มหน้าไม่กล้าสบตาเขาเลยแม้แต่น้อย หัวใจเต้นโครมคราม เดิมทีเธอไม่ใช่คนชั่วร้ายอะไร
สภาพจิตใจย่อมไม่แข็งแกร่งพอ...