กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 214 สวี่เทียนหมิงฝืนทนไม่ยอมสิ้นลม
เหยาเสวี่ยหนิงถอนหายใจยาว “พี่เวยหลาน สายตาที่พี่เขยมองพี่ มันช่างน่าหลงใหลมากจริง ๆ! เหมือนที่ในหนังสือเขียนไว้เลยว่า น้ำสามพันสาย ดื่มเพียงจอกเดียว”
สวี่เวยหลานอดขำไม่ได้ “เรียนหนักไหม? ไม่มีเพื่อนผู้ชายมาตามจีบเธอหรอกนะ?”
เหยาเสวี่ยหนิงหัวเราะแหะ ๆ “จะพูดยังไงดี พันธุกรรมของบ้านเราไม่ผิดเพี้ยนอยู่แล้ว ฉันจะเป็นคนโง่ได้ยังไง ส่วนผู้ชายน่ะเหรอ ก็มีเขียนจดหมายรักมาบ้างนะ
ดูสิ เป็นลังเลย...”
“...ฉันยังไม่เคยแกะดูสักฉบับ”
สวี่เวยหลานตกใจมาก “เธอยังเก็บไว้อีกเหรอ ป้ารองไม่มีความเห็นอะไรเหรอ?”
“ฉันบอกแม่ฉันว่า นี่คือเครื่องพิสูจน์เสน่ห์ของฉัน ห้ามฉีกทิ้ง แต่ฉันก็ไม่ได้ดูหรอก ยังไงคนธรรมดาสามัญพวกนี้ก็ไม่เข้าตาฉันอยู่แล้ว!”
ท่าทางที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของเหยาเสวี่ยหนิง ดึงดูดความสนใจของผู้คนมาก
สวี่เวยหลานหยิบจดหมายขึ้นมาหนึ่งฉบับอย่างลวก ๆ “งั้นฉันขอดูได้ไหม?”