บทที่ 103 หม่าเถิงยอมสวามิภักดิ์

บทที่ 103 หม่าเถิงยอมสวามิภักดิ์

"นายท่าน ฝั่งตรงข้ามสู้กันอย่างครึกครื้นยิ่งนัก!" เตี่ยนเหวยติดตามอยู่ข้างกายหลี่เจา พลางมองไปยังค่ายศัตรูที่อยู่เบื้องหน้า

หานสุ่ยกับหม่าเถิงเปิดฉากห้ำหั่นเข่นฆ่ากันอย่างกะทันหัน แสงดาบเงากระบี่วูบวาบ เสียงโห่ร้องกู่ก้องสะเทือนฟ้าดิน

แม้กำลังพลของหานสุ่ยจะมีมากกว่าหม่าเถิง แต่กลับไม่อาจเผด็จศึกหม่าเถิงลงได้ เพราะมีคนคอยแอบออมแรงอยู่!

แปดขุนพลของหานสุ่ยตายไปสองคน เหลือเพียงหกขุนพล หกคนที่เหลือเห็นว่าหม่าเถิงมิใช่ผู้ที่จะตอแยได้ง่ายๆ จึงพากันเพลาแรงลง ได้แต่ล้อมอยู่รอบนอกคอยโบกธงกู่ร้องให้หานสุ่ยเท่านั้น

คนทั้งหกยังถือโอกาสผนวกกองกำลังของหม่าหวานและเหลียงซิงที่ตายไปเข้ามาเป็นของตน ซึ่งยิ่งตอกย้ำให้พวกเขามั่นใจที่จะคอยออมแรงต่อไป