บทที่ 101 จดหมาย

บทที่ 101 จดหมาย

"พี่โซ่วเฉิง บุตรชายของท่านถูกจับตัวไป ข้าเองก็รู้สึกโศกเศร้าสะเทือนใจยิ่งนัก!" หานสุ่ยเพิ่งจะรวมพลกับหม่าเถิง ก็เอ่ยทักทายด้วยสีหน้าโศกเศร้า

"ล้วนเป็นเพราะความไม่ได้เรื่องของมันเอง สมควรแล้ว!" หม่าเถิงกล่าวเช่นนั้น แต่สีหน้าบนใบหน้ากลับทรยศความรู้สึกของเขา

"วางใจเถิด ตราบใดที่กองทัพใหญ่ของพวกเรายังอยู่ หลี่เจาย่อมไม่กล้าทำร้ายบุตรชายของท่าน!" หานสุ่ยปลอบประโลม

"ในเมื่อเหวินเยว่มาถึงแล้ว พวกเราก็รีบไปตีกระหน่ำจี้เสี้ยนกันเถิด!" หม่าเถิงกล่าว

ด้วยเหตุนี้ กองทัพเกือบแสนนายของทั้งสองจึงมุ่งหน้าไปยังจี้เสี้ยน ตลอดเส้นทางระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง กระจายหน่วยสอดแนมออกสืบข่าวรอบด้าน ด้วยเกรงว่าจะถูกหลี่เจาลอบซุ่มโจมตี