บทที่ 17 หวงจงกับลัทธิไท่ผิง

บทที่ 17 หวงจงกับลัทธิไท่ผิง

หลี่เจาสนทนากับเฉาเชาอย่างถูกคอยิ่ง จนผูกสัมพันธ์เป็นสหายสนิทแนบแน่น

หลายวันต่อมา ในที่สุดราชสำนักก็มอบตราประจำตำแหน่งและเอกสารแต่งตั้งเจ้าเมืองให้แก่หลี่เจา ทว่าหลี่เจามิได้รีบร้อนกลับเยี่ยนเหมิน หากแต่มุ่งหน้าลงใต้ต่อไปยังเมืองหนานหยาง

เมืองหนานหยางเป็นเมืองใหญ่ ในฐานะบ้านเกิดของจักรพรรดิกวงอู่จึงเป็นที่รวมตัวของตระกูลขุนนางผู้มีอิทธิพลมากมาย มีประชากรกว่าสองล้านครัวเรือน นับเป็นเมืองอันดับหนึ่งใต้หล้า เพียงเมืองเดียวก็มีประชากรเทียบเคียงได้กับปิ้งโจวทั้งมณฑล

ที่ว่าการเมืองหนานหยาง อำเภอหว่านเซี่ยน

พวกของหลี่เจาเดินอยู่บนถนนสายหลัก

ความเจริญรุ่งเรืองของหนานหยางอาจกล่าวได้ว่ามิได้ด้อยไปกว่าลั่วหยางเลย