บทที่ 16 เฉาเชา หยวนเส้า หยวนซู่

บทที่ 16 เฉาเชา หยวนเส้า หยวนซู่

หลังจากเลิกการว่าราชการ เหอจิ้นก็เต็มไปด้วยโทสะอัดแน่นเต็มอก ประการหนึ่งคือไม่พอใจที่ตระกูลขุนนางใหญ่อย่างหยางชื่อเหยียดหยามเขาถึงกระดูกดำ อีกประการหนึ่งคือเป็นเพราะหลี่เจาทำให้เขาต้องเสียหน้า ปราชัยให้แก่จางร่างไปยกหนึ่ง

"ไอ้เศษสวะจางอี้ หากมิใช่เพราะมัน แม่ทัพใหญ่อย่างข้าจะพบกับความอับอายขายหน้าเช่นนี้ได้อย่างไร!" เหอจิ้นก่นด่าลั่นอยู่ภายในจวนของตน

หากจางอี้ที่อยู่ไกลถึงจิ้นหยางล่วงรู้เข้า คงต้องร้องขอความเป็นธรรมเป็นแน่ เขาเพียงแค่ถ่ายทอดคำพูดของเผ่าเซียนเปยเท่านั้น ไปล่วงเกินผู้ใดเข้ากันเล่า?

แม้ราชสำนักจะมีคำสั่งลงมาแล้ว แต่กว่าขั้นตอนทั้งหมดจะเสร็จสิ้นกลับต้องใช้เวลาเนิ่นนาน ยามที่พวกหลี่เจาเดินทางมาถึงก็ใกล้จะสิ้นปีแล้ว จึงได้ฉลองปีใหม่อยู่ที่ลั่วหยาง ครั้นผ่านพ้นปีใหม่ไปก็เข้าสู่รัชศกกว่างเหอปีที่หก