กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 341 ฟื้นแล้ว
"มีความเคลื่อนไหวอะไรที่ไหนกัน ฉันบอกแล้วไงว่านายหูฝาด"
ฝากระโปรงหลังรถถูกเปิดออก เด็กน้อยสองคนนอนแน่นิ่งไม่ไหวติง แม้แต่ท่ากึ่งนอนคว่ำของเด็กหญิงตัวเล็กก็ยังคงอยู่ในสภาพเดิมตอนที่ถูกโยนเข้ามา ไม่ได้ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่นิดเดียว
"เดี๋ยวก่อน..."
ชายคนหนึ่งกำลังจะปิดฝากระโปรงหลัง แต่อีกคนกลับยั้งมือไว้ เขาจ้องมองใบหน้าของฉู่เหยียนอยู่สองวินาที ก่อนจะก้มตัวลงแล้วยื่นมือไปอังที่ปลายจมูกของเด็กชาย
ใบหน้าของเด็กชายเขียวคล้ำจนออกม่วง หรือว่าตอนลงมือจะกะน้ำหนักพลาดจนเผลอตบเด็กคนนี้ตายไปแล้ว
"ตายแล้วเหรอ ไม่มั้ง"
คนข้างๆ เห็นท่าทางของเพื่อนก็อดตกใจไม่ได้