ตอนที่ 0045

ตอนที่ 0045

คำฟ้องเท็จ

เกอดาผัดหนึ่งมื้อ พาหวังอวิ๋นฟางกลับไปสู่เมืองปักกิ่งชั่วคราว

พอกินอิ่มแล้ว หวังอวิ๋นฟางก็ยังนึกเสียดายที่ระยะห่างระหว่างอาหารสองมื้อนี้มันใกล้กันเกินไป

“ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว พอเปิดเทอมก็เหลืออีกไม่กี่วันก็จะถึงฤดูเก็บเกี่ยวข้าวโพดแล้ว”

หวังอวิ๋นฟางจำได้แต่เรื่องกิน “ท่านเลขาธิการพรรคยังบอกให้พวกเราไปกินข้าวอยู่นะ”

เจิ้งเว่ยหมินรีบเอ่ยว่า “รีบหยุดความคิดนั้นเลยนะ ถ้าขืนไปอีกก็ต้องเสียนมมอลต์ไปอย่างน้อยสองกระป๋อง เอานมมอลต์ของพวกเราไปแลกกับข้าวมากินเองไม่อร่อยกว่าเหรอ”

ทั้งสองคนไม่ใช่คนที่ไม่รู้ประสา การจะไปกินข้าวบ้านคนอื่นจะไปมือเปล่าได้ยังไง หวังอวิ๋นฟางก็เริ่มคิดบัญชีเล็กๆ น้อยๆ ขึ้นมาอีกแล้ว

ซวีซิ่วเหลียนกลับมาถึงบ้าน เห็นสวี่จื้อเฉวียนยังสูบยาเส้นอยู่ในลานบ้าน

“พ่อ เมื่อกี้ฉันเห็นมีคนจากกองการผลิตอื่นมาป้วนเปี้ยนอยู่แถวหลุมที่พวกเราขุดไว้ ฉันรู้สึกว่าไม่ใช่คนดีแน่ๆ”