เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
ตอนที่ 0044
ยกย่องผ่านการกด
พอสวี่จื้อเฉวียนถือเอกสารปึกหนาจากไป หวังอวิ๋นฟางก็เอ่ยขึ้นว่า “เว่ยหมิน ฉันว่าฉันก็ฉลาดมากแล้วนะ นึกไม่ถึงเลยว่านายต่างหากที่เป็นจอมเจ้าเล่ห์ตัวจริง”
เจิ้งเว่ยหมินปัดมือ มองไปทางที่สวี่จื้อเฉวียนจากไปแล้วเอ่ยว่า “ก็ถึงเวลาที่ต้องส่งมอบออกไปแล้วจริงๆ นั่นแหละ เขาให้เงินมาแล้ว ถ้ายังจะปิดบังไม่ยอมปล่อยมือ นั่นก็แสดงว่าพวกเราไม่จริงใจแล้วล่ะ เรื่องหลังจากนี้ก็ไม่ต้องให้พวกเราไปยุ่งแล้ว ทำงานเกษตรอย่างสงบสุขเถอะ”
หวังอวิ๋นฟางยังคงรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง “วิธีนี้ยังไงก็รู้สึกว่ามีค่ามากกว่าสามร้อยหยวนนะ”
เจิ้งเว่ยหมินหัวเราะ “นั่นก็ต้องมากกว่าสามร้อยอยู่แล้ว แต่พวกเราก็ต้องแสดงสปิริตหน่อยไม่ใช่เหรอ จะมีเรื่องดีๆ ตกถึงหัวตัวเองไปซะทุกเรื่องได้ยังไงกัน”
แต่หวังอวิ๋นฟางกลับเอ่ยว่า “นั่นก็ไม่แน่นะ บุญคุณครั้งนี้ยิ่งใหญ่นัก ฉันคิดว่าสวี่จื้อเฉวียนคงกำลังวางแผนที่จะเสนอชื่อนายให้รับเข้าทำงานหรือไปเรียนหนังสือในอีกหลายปีข้างหน้าแล้วล่ะ”