กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 661 บทกวีเจ็ดอักษรตามฉันทลักษณ์ทั้งโบราณและปัจจุบัน ลู่หลีเป็นที่หนึ่ง!
“แค่สี่วรรคสั้น ๆ แต่มีคำว่าเหลืองกระเรียนถึงสามหน คำว่าว่างเปล่าสองหน”
“ถ้าพูดถึงเสียงสูงเสียงต่ำ ก็เละเทะไปหมด!”
“แบบนี้ยังน่าเอามาโอ้อวดอีกหรือ?”
ในห้องไลฟ์สดมีเสียงที่ไม่เข้าหูดังขึ้น
พริบตาเดียวก็ได้รับยอดกดถูกใจนับพัน
ผู้คนจำนวนไม่น้อยคิดว่าคำชมก่อนหน้านี้
เป็นแค่การยกยอกันทางธุรกิจและมารยาทในสังคม
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเปิดดูรายชื่อคนกดถูกใจ
ยังมีผู้เชี่ยวชาญผู้มีชื่อเสียงด้านกวีนิพนธ์ไม่น้อย