กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 627 ผ่านร้อนผ่านหนาว แต่ยังฮึกเหิม!
เสียงที่เจือกลิ่นเหล้าจางลง
หย่าเก๋อพลันเงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก
มีเพียงเสียงหมากกระทบกระดานดังแผ่วเบา
เป็นชายชราสองคนที่นั่งริมหน้าต่างบนชั้นบนสุด ตอนนี้ยังคงอยู่ในท่าถือหมาก แต่กลับทอดสายตาลงมามองลู่หลีจากที่ไกล ๆ ราวกับกำลังคิดอะไรอยู่
ไม้เนื้อแดงในมือฉีวั่งชะงักค้างกลางอากาศ ใบหน้าที่เดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืดใต้แสงโคมระเบียงก็พลันเหม่อลอยผิดปกติ
ลมแม่น้ำด้านนอกหน้าต่างพัดกระโชกแรงขึ้นฉับพลัน หอบไอน้ำชื้นซัดเข้ามาในหย่าเก๋อ
เส้นผมของลู่หลีที่พิงหออยู่ปลิวไสวราวบทฉือคลุ้มคลั่ง