กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 617 ฉันไม่บำเพ็ญมรรค แต่มรรคย่อมมาหาเอง!
“นายจะลงจากเขาหรือ?”
เมื่อเทียบกับหยกประมุขสำนักและกระบี่เจินอู่แล้ว
สิ่งที่ทำให้เหลียนฮวาตกใจยิ่งกว่าคือการตัดสินใจของศิษย์น้องเล็กตรงหน้า เด็กที่ถูกเก็บมาเลี้ยงและไม่เคยก้าวออกจากจื่อเซียวแม้แต่ครึ่งก้าว
“ยาสมุนไพรของศิษย์พี่ที่บาดเจ็บ ฉันเตรียมไว้ในห้องอาหารแล้ว ต้มตามชื่อกับปริมาณที่เขียนไว้ได้เลย...”