กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 616 ลูกพลับสมปรารถนา ฉันอยากลงจากเขา
เอี๊ยด...
ประตูไม้เก่าคร่ำคร่าดังขึ้น
ลู่หลีสะพายกล่องยา เดินออกมาจากในบ้านด้วยสีหน้าเรียบเฉย
หลังรักษาอยู่นานหลายชั่วโมง
อวิ๋นโส่วพ้นขีดอันตรายแล้ว มือเท้าก็จะไม่ทิ้งอาการบาดเจ็บเรื้อรังไว้ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเขาบาดเจ็บไม่หนัก
ระหว่างรักษา ลู่หลีอดรู้สึกโชคดีขึ้นมาหลายครั้งไม่ได้