กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 512 สามราชันใหญ่เล็ก คุ้มกันตลอดทาง!
“ถือว่าใช้หนี้บุญคุณที่แม่แกช่วยชีวิตฉันแล้วกัน...”
ลู่หลีดึงคอเสื้อของพี่ใหญ่ตัวน้อยจอมตะกละสองตัว
แม้ต้วนเนี่ยนจะหาได้ยาก
แต่เขารู้แล้วว่ามันเติบโตในสภาพแวดล้อมแบบไหน
อีกทั้งในความทรงจำ เขายังรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นมันที่ไหนสักแห่ง
บนโลกนี้ต้องยังมีอยู่อีกแน่!
ขอแค่หาต้วนเนี่ยนเจอ ก็เพาะพันธุ์มันได้จำนวนมาก!
พี่ใหญ่ตัวน้อยมีนิสัยแบบแมว พอลู่หลีลูบสองที พวกมันก็หลับตาพริ้มอย่างสบายใจ พลิกตัวกลิ้งไปมากับพื้นจนพุงโผล่
จนกระทั่งลู่หลีลุกไปเก็บผลไม้ป่าและสมุนไพรที่กินได้มาแก้หิว