กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 478 หนึ่งก้าวหนึ่งทิวทัศน์ ก้าวเปลี่ยนภาพก็เปลี่ยน!
“ซื้อของที่นี่แล้วยังแถมบริการแบบนั้นด้วยเหรอ?”
ลู่หลีทั้งประหลาดใจทั้งอดทอดถอนใจไม่ได้
เดี๋ยวนี้ทำมาค้าขายยากถึงขนาดนี้แล้วเหรอ
แข่งขันกันดุเดือดเกินไปแล้ว!
“…”
เถ้าแก่อึ้งไปครู่หนึ่งถึงรู้ตัวว่าลู่หลีเข้าใจผิด
จึงรีบอธิบายว่า “ที่ฉันหมายถึงคือ…”
“ถ้าน้องชายไปภูเขาหวงซาน อย่าพลาดแวะเมืองเล็กหลงซีล่ะ”
“อย่าเห็นว่าที่นั่นกันดารจนแทบไม่มีคนอยู่”