กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 477 สวรรค์แห่งสมุนไพร ร่องรอยจักรพรรดิเหยียน!
“เขียนใบค้างเงินไว้สิ”
แพทย์ฝึกงานดึงกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาอย่างหงุดหงิด แล้วเลื่อนไปตรงหน้าเขา
เห็นได้ชัดว่าเธอเจอเรื่องแบบนี้เป็นประจำ
“...”
“ลู่หลีเรียนแพทย์ยังไม่ทันได้ครึ่งทาง ก็สิ้นชีพระหว่างทางเสียแล้ว...”
ลู่หลีออกจากคลินิกแล้วนั่งลงข้างถนน อับอายจนแทบอยากมุดดินหนี
ป่วยแล้วต้องมาคลินิกก็เรื่องหนึ่ง
ซื้อยายังต้องเขียนใบค้างเงินต่อหน้าสายตากังขาของคนอื่นอีก
เขาลืมไปว่าออกจากบ้านมาโดยไม่ได้เอาโทรศัพท์กับกระเป๋าสตางค์มาด้วย